Ομοφυλοφιλία: ο εξωραϊσμός από τα ΜΜΕ

Πριν 4-5 χρόνια σε ένα πάρτι μια πολύ ωραία φίλη έφερε στην παρέα για πρώτη φορά τον κολλητό της. Έκανε «μπαμ» από την αρχή ότι ήταν κουνιστός, θηλυπρεπής και θηλύγλωσσος· ιδανικός όμως για παρέα, χιουμορίστας και ετοιμόλογος – η έκδηλη ομοφυλοφιλία του δεν έδειχνε να ενδιαφέρει. Κάποια στιγμή προς το τέλος, ήρθε η συζήτηση σε ένα θέμα θρησκευτικού δικαίου για την Εκκλησία· τότε ο κολλητός της πετάγεται και μας αφήνει άφωνους, νουθετώντας μας: «μακριά τα παιδιά σας από την Εκκλησία για να μην καταντήσουν σαν και μένα». Η ειλικρίνειά του για το «κουσούρι» που του άφησε ένας «δεσπότης» του «πούστευε και μη, ερεύνα!», όταν ήταν πιτσιρικάς, λύγιζε συναισθηματικά και τον πιο κυνικό (δεν είναι στις προθέσεις μου να αδικήσω τόσους και τόσους θαυμάσιους ιερείς ή την ίδια την Εκκλησία, αλλά ότι υπάρχει πρόβλημα υπάρχει). Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ομοφυλοφιλία: ο εξωραϊσμός από τα ΜΜΕ»

Διεμφυλικοί: Υπερχειλής νομική αναγνώριση φύλλου

Καλλιεργείται η λανθασμένη εντύπωση πως η αντίθεση της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού στον νέο Νόμο για την Αλλαγή Φύλου είναι ένδειξη οπισθοδρόμησης και αδιαφορίας για τους συμπατριώτες μας που είναι διεμφυλικοί (οι οποίοι όντως υποφέρουν και χρήζουν της προστασίας της Πολιτείας και όλων μας). Η Ελλάδα ποτέ δεν ήταν αντίθετη με την Νομική Αναγνώριση Φύλου: μέχρι τώρα υπήρχε η διαδικασία αλλαγής φύλου διορθώνοντας την ληξιαρχική πράξη με ενδελεχή έλεγχο από δικαστή ο οποίος είχε ευρύ φάσμα εξουσιών και πρωτοβουλιών προκειμένου να καταλήξει σε δικαστική κρίση και έκδοση δικαστικής απόφασης. Οπότε επέρχονταν οι έννομες συνέπειες, δηλαδή, τυπικά κάποιος που άλλαζε φύλο μπορούσε να τελέσει πολιτικό γάμο με ετερόφυλο και να υιοθετήσουν τέκνα — ενώ αντίστοιχα προϋπάρχον γάμος που είχε τελεστεί μεταξύ ετερόφυλων και νυν ομοφύλων θα ήταν ανυπόστατος. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Διεμφυλικοί: Υπερχειλής νομική αναγνώριση φύλλου»