Εν οίνω η αλήθεια

Εχθές μες σε καπνούς, βρισιές και άφθονο κρασάκι ανοίξαμε μια συζήτηση για την αλήθεια. Όλοι —μα όλοι!— διερρήγνυαν τα ιμάτιά τους ότι αναζητούν την αλήθεια και δεν τους την λένε, ειδικά οι γυναίκες. Η αλήθεια όμως είναι ότι μόνο στους μεθυσμένους, στους τρελούς και στα μικρά παιδιά αρέσει η αλήθεια. Η γυμνή μάλιστα αλήθεια φαίνεται πάντα αποκρουστική: για να γίνει αποδεκτή πρέπει να ντυθεί με κάποιο ψέμα —ολόσωμο μάλιστα σαν μπούργκα— ή να αμπαλαριστεί ως χιούμορ (φυσικά μιλάμε για την αλήθεια των «ενδεχομένως άλλως έχειν» πράξεων και όχι αυτή των αιώνιων και αναλλοίωτων «όντως όντων»). Συνεχίστε την ανάγνωση του «Εν οίνω η αλήθεια»