Ανθρώπινα τέρατα

Για τον πατέρα που κατηγορείται πως βίαζε την κόρη του από τα έξι της χρόνια και την εξέδιδε σε φίλους του επί χρήμασι, σκέφτηκα σοβαρά πως του αξίζει η θανατική ποινή (για να δημοσιοποιήσουν τις φάτσες όλων, τα ενοχοποιητικά στοιχεία πρέπει να είναι συντριπτικά). Δεν ήταν μια στιγμή τρέλας, όπως αν σκότωνε το παιδί του (ακόμα και αν το έβραζε μετέπειτα για να εξαφανίσει τα ίχνη του), αλλά ένα διαρκές έγκλημα για μια ολόκληρη δεκαετία. Βέβαια γνωρίζω πως ακόμα και τότε που ίσχυε η θανατική ποινή περιοριζόταν σε εγκλήματα ανθρωποκτονιών, εσχάτης προδοσίας κλπ. Πιστεύω όμως πως το να πάρεις μια ανθρώπινη ζωή φέρει μικρότερη κοινωνική απαξία από το να σου δοθεί ως γονέας το θείο δώρο να διεισδύσεις σε μια ανθρώπινη ψυχή και εσύ να το χρησιμοποιήσεις για να την καταστρέψεις. Συνεχίστε την ανάγνωση του “Ανθρώπινα τέρατα”

Ναρκωτικά: Υπερβολικά λάθος αντιμετώπιση

Ένας ναρκομανής, που είχε τραυματίσει θανάσιμα μια κοπέλα για να την ληστέψει, πούλησε το κινητό τηλέφωνο που της απέσπασε για μόλις 20€. Κίνητρο: η αγορά της δόσης του· ένα ακόμη έγκλημα που το οφείλουμε στον πόλεμο κατά των ναρκωτικών. Πριν 100 χρόνια περίπου ποινικοποιήθηκαν τα ναρκωτικά σε Βρετανία και ΗΠΑ και ακολούθησε και ο υπόλοιπος κόσμος. Ο πόλεμος όμως κατά των ναρκωτικών ξεκίνησε στις ΗΠΑ πριν 40 χρόνια επί Προέδρου Ρίτσαρντ Νίξον, με καταστροφικές συνέπειες για όλον τον πλανήτη: χιλιάδες νεκροί, αθρόες φυλακίσεις, διαφθορά, πολιτικές αποσταθεροποιήσεις, βία, σπατάλη δισεκατομμυρίων ευρώ κάθε χρόνο. Τι έφταιξε; Συνεχίστε την ανάγνωση του “Ναρκωτικά: Υπερβολικά λάθος αντιμετώπιση”

Βαρβαρότητα είναι η απουσία προτύπων

Προχθές ο Δήμαρχος Αθηναίων Γιώργος Καμίνης αποκατέστησε την προτομή της Λέλας Καραγιάννη που είχαν προ εβδομάδας αποκεφαλίσει. Λες κι ήξεραν πως ο αποκεφαλισμός ήταν ό,τι ατιμωτικότερο φοβούνταν όσοι πολεμούσαν. Ένα κεφάλι που ούτε καν οι ναζί δεν κατάφεραν να το κάνουν να σκύψει και να τους προσκυνήσει. Συμπλήρωσαν το ανδραγάθημά τους τσακίζοντας τα γνωρίσματα του προσώπου — όχι για να μην το βλέπουν, αλλά για να μην τους βλέπει. Δεν τους νοιάζει η πλούσια αντιστασιακή δράση της Καραγιάννη, με σύσσωμη την πολυμελή οικογένειά της, και η εκτέλεσή της από τους Γερμανούς το 1944. Απλά, δεν θέλουν πρότυπα. Αυτό όμως είναι βαρβαρότητα! Συνεχίστε την ανάγνωση του “Βαρβαρότητα είναι η απουσία προτύπων”