Σε τι διαφέρουν φιλελεύθεροι και φιλελέδες;

Υπάρχει γενικότερα μια σύγχυση όσον αφορά τους όρους φιλελεύθεροι και φιλελέδες. Καλό είναι να μην συγχέονται, γιατί οι φιλελεύθεροι είναι απαραίτητοι εταίροι μιας δημοκρατικής πολιτείας μαζί με τους συντηρητικούς και τους σοσιαλιστές. Ο όρος «φιλελέδες» είναι απαξιωτικός χαρακτηρισμός Ελληνικής έμπνευσης, δηλωτικός του ακραίου φιλελευθερισμού. Ας ξεχωρίσουμε όμως στην πράξη τα πολιτικά χαρακτηριστικά που διαφοροποιούν τους φιλελεύθερους από τους φιλελέδες για να μην αδικούμε τους πρώτους . . .

Βαθιά αντιδημοκρατικότητα

Οι φιλελεύθεροι σέβονται πρώτα την ουσία της δημοκρατίας (βούληση πλειοψηφίας) και μετέπειτα τους θεσμούς της, για αυτό θεωρούν αναγκαία —για λόγους ιδεολογικού αυτοπεριορισμού τους— την πολιτική συνύπαρξη με τους συντηρητικούς και τους σοσιαλιστές.

Οι φιλελέδες σέβονται τους θεσμούς της δημοκρατίας, αλλά όχι την ουσία της, οι συντηρητικοί για αυτούς είναι οπισθοδρομικοί και οι σοσιαλιστές ανόητοι· επιδεικνύοντας έτσι πολιτικό ναρκισσισμό με το ότι η ιδεολογία τους έχει την ηθική αύρα της μεγάλης αλήθειας.

Πολιτική αφέλεια

Οι φιλελεύθεροι ξέρουν ότι ο ορθός λόγος και το λελογισμένο ρίσκο αποτελούν προτεραιότητες στην αγορά — αντιθέτως, στην πολιτική αντιλαμβάνονται ότι υπερτερεί το συναίσθημα και τα σύμβολα.

Οι φιλελέδες υποτιμούν το συναίσθημα και τα σύμβολα, γιατί δεν τα καταλαβαίνουν· θέλουν να επιβάλουν την λογική της αγοράς στην πολιτική· ο ορισμός της απολιτίκ πολιτικής. Επειδή όποτε έχουν κατέβει στις εκλογές δεν έχουν κατορθώσει να μπούνε στην βουλή, μασκαρεύονται ως «δεξιοί», κεντρώοι», «αριστεροί» σε διάφορα κόμματα για να επιβιώσουν πολιτικά.

Άρνηση πατρίδας

Οι φιλελεύθεροι αναγνωρίζουν συγκεκριμένη χώρα ως πατρίδα την οποία και προτίθεται να υπερασπίσουν.

Οι φιλελέδες θεωρούν πατρίδα τους τα ατομικά δικαιώματα και συμπατριώτες τους όσους τα υιοθετούν · για να παραφράσουμε τους μπολσεβίκους: «φιλελέδες όλων των χωρών ενωθείτε».

Οικονομική θρησκεία

Οι φιλελεύθεροι είναι υπέρ του καπιταλισμού, αντιλαμβάνονται όμως ότι σε μικρές αγορές και μη προτεσταντικές κοινωνίες οι νόμοι του καπιταλισμού θέλουν σοβαρές προσαρμογές για να λειτουργήσουν αποτελεσματικά.

Οι φιλελέδες πιστεύουν ότι το «αόρατο χέρι της αγοράς» διορθώνει κάθε δυσλειτουργία.

Ανερμάτιστη παγκοσμιοποίηση

Οι φιλελεύθεροι υποστηρίζουν το δίκαιο διεθνές εμπόριο που δεν αποδέχεται τον διεθνή ανταγωνισμό χωρίς μέριμνα για την παιδική εργασία, τα εργασιακά δικαιώματα και το περιβάλλον.

Οι φιλελέδες επιζητούν το —χωρίς περιορισμούς— ελεύθερο διεθνές εμπόριο και αφήνουν στην εφαρμογή του διεθνούς δικαίου τις όποιες παρανομίες.

Απάνθρωπος άνθρωπος

Οι φιλελεύθεροι είναι φύσει θιασώτες του ατόμου —απαραίτητο ανάχωμα στην κοινωνιοκεντρική πολιτική των συντηρητικών (εθνική συνείδηση) είτε των σοσιαλιστών (ταξική συνείδηση) — αναγνωρίζουν όμως ότι ο μέσος άνθρωπος δεν μπορεί να ζήσει χωρίς πατρίδα και θρησκεία.

Οι φιλελέδες τα βλέπουν αυτά ως περιττά βάρη και θέλουν να «απελευθερώσουν» την καμήλα από τις καμπούρες της· φαντασιώνονται ότι αν εκλείψουν αυτά τα δύο ο κόσμος θα μετατραπεί σε ένα απέραντο κοκτέιλ πάρτι όπου οι μόνες διαφορές θα είναι οικονομικές και θα λύνονται με «deals».

Απαίδευτη εκπαίδευση

Οι φιλελεύθεροι υποστηρίζουν την κλασική παιδεία στην εκπαίδευση ως τον συντομότερο αποδεδειγμένα δρόμο διαμόρφωσης του πολίτη.

Οι φιλελέδες την θεωρούν αναχρονιστική και ρατσιστική· προτιμούν την τεχνοκρατική παιδεία επειδή κάνει τον φορέα της περισσότερο ανταγωνιστικό στην αγορά· με λίγα λόγια, θέλουν καρχαρίες με κουστούμια.

Ακτιβιστική ομοφυλοφιλία

Οι φιλελεύθεροι υποστήριξαν την αποποινικοποίηση της ομοφυλοφιλίας και το δικαίωμα στο απαραβίαστο του ιδιωτικού βίου.

Οι φιλελέδες θέλουν τον «γκεησμό»: αποδέχονται —και κάποιοι υποστηρίζουν κιόλας— την διάδοση του κιναιδισμού μέσα από τα Gay Parades, τον κινηματογράφο, τα ΜΜΕ και το τρίτο φύλο.

Επιδοτούμενη λαθρομετανάστευση

Οι φιλελεύθεροι υποστηρίζουν το αναφαίρετο των ατομικών δικαιωμάτων προσφύγων και μεταναστών που θα βρεθούν στην χώρα μας· αντιλαμβάνονται όμως ότι η δύναμη μιας χώρας βρίσκεται στους πολίτες της και όχι στους κατοίκους της.

Οι φιλελέδες θέλουν τα ανοιχτά σύνορα· θαυμάζουν τον «φιλάνθρωπο» Τζωρτζ Σόρος και τον Μπρατ-Τζολί «ανθρωπισμό»· προσβλέπουν στην εξίσωση κατοίκου και πολίτη (βρήκαν και νομικό όρο: «δικαίωμα μετακίνησης»).

Ι.Χ. Δημοκρατία

Οι φιλελεύθεροι υποστηρίζουν εμβάθυνση της δημοκρατίας μέσω και της τεχνολογίας.

Οι φιλελέδες δεν εμπιστεύονται την «πλέμπα» να αποφασίζει· αυτοί ξέρουν καλύτερα από εμάς τους ανόητους· και απαξιώνουν ανοικτά πλέον τους ανεξέλεγκτους χρήστες του Facebook και του Twitter που δημοσιοποιούν τις απόψεις τους εκτός των διαύλων της καθεστηκυίας τάξης.

Ελευθερία της Έκφρασης

Οι φιλελεύθεροι υποστηρίζουν την —χωρίς περιορισμούς— ελευθερία της έκφρασης και μέμφονται την δυστοπική ομοιομορφία των ΜΜΕ.

Οι φιλελέδες επιζητούν ξεκάθαρα: αφενός, τον έλεγχο της σκέψης μέσω του ελέγχου της γλώσσας που επιτυγχάνεται με την πολιτική ορθότητα· και, αφετέρου, όποιον δεν φοβίζει η ρετσινιά του «ρατσιστή» ή του «φασίστα» και τολμάει τελικά να εκφραστεί, να τον απειλούν ευθέως με τον «αντιρατσιστικό» νόμο.

«Αναπόφευκτος» πολυπολιτισμός

Οι φιλελεύθεροι είναι υπέρ της πολυφυλετικής και πολυεθνικής κοινωνίας· πλουραλιστικής μεν, συνεκτικής δε.

Οι φιλελέδες θέλουν την «αναπόφευκτη» πολυπολιτισμική κοινωνία — δεν αποδέχονται συλλογικούς άξονες: εθνικούς ή ταξικούς.

Εξίσωση πολιτισμών

Οι φιλελεύθεροι αναγνωρίζουν την ανωτερότητα του Ελληνικού και κατ’ επέκταση Ευρωπαϊκού και Δυτικού πολιτισμού.

Οι φιλελέδες θεωρούν τα αφρικανικά ταμ-ταμ ίδιας αξίας με τον Τσιτσάνη· τον Τσιτσάνη με τον Βέρντι· και τον Βέρντι με τον Μότσαρτ.

Εκδυτικισμένο Ισλάμ

Οι φιλελεύθεροι βλέπουν στην ισλαμική μαντίλα την πολιτισμική αντίσταση και άρνηση των μουσουλμάνων να ενταχθούν στον δυτικό τρόπο ζωής· ενώ αντιλαμβάνονται ότι οι μουσουλμάνοι δεν μοιάζουν στους Αλβανούς, που έπαιρναν Ελληνικά ονόματα δηλώνοντας ευθέως την επιθυμία τους προς ένταξη στην κοινωνία που τους φιλοξενούσε.

Οι φιλελέδες βλέπουν στην ισλαμική μαντίλα το «εκδυτικισμένο» ισλάμ.

Θρησκευτική Ελευθερία

Οι φιλελεύθεροι υποστηρίζουν το δικαίωμα της θρησκευτικής ελευθερίας.

Οι φιλελέδες επιδεικνύουν αντιμεταφυσικό μένος και προάγουν την αντιχριστιανική αθεΐα.

Μάθημα θρησκευτικών

Οι φιλελεύθεροι υποστηρίζουν την διδαχή του Χριστιανισμού μέσω του μαθήματος των θρησκευτικών στην εκπαίδευση ως έναν από τους ακρογωνιαίους λίθους του Ευρωπαϊκού πολιτισμού.

Οι φιλελέδες φαντάζονται το μάθημα των θρησκευτικών στα σχολεία ως μια κατ’ επιλογήν επίσκεψη στην σχολική βιβλιοθήκη, όπου θα συνυπάρχει η Βίβλος με την Τορά και το Κοράνι, δίπλα σε περιοδικά ομοφυλοφιλίας και μαύρης μαγείας.

Συμπερασματικά

Ο όρος «φιλελέδες» είναι ο απαξιωτικός χαρακτηρισμός που ο απλός λαός απέδωσε στους ακραίους φιλελεύθερους των τελευταίων 30 χρόνων (ο όρος «νεοφιλελευθερισμός» έχει αποκλειστικά οικονομική χροιά, ενώ έχει χρησιμοποιηθεί καταχρηστικά από δεξιούς και αριστερούς κρατικοδίαιτους). Ο ακραίος φιλελευθερισμός είναι η υπέρβαση των ορίων της ιδεολογίας του φιλελευθερισμού που οδηγεί τον άνθρωπο στην διατάραξη της ισορροπίας μεταξύ ατομικότητας και συλλογικότητας προς χάριν της πρώτης. Το ακριβώς αντίθετο, είχαν κάνει ο ακραίος συντηρητισμός (βλέπε φασισμός, ναζισμός) και ο ακραίος σοσιαλισμός (βλέπε κομμουνισμός) με συλλογικούς άξονες αντίστοιχα την εθνική και ταξική συνείδηση· οδηγώντας στην υποβάθμιση της ανθρώπινης ατομικότητας. Το εκκρεμές της ιστορίας μετακινήθηκε από ένα άκρο στο άλλο. Το ζούμε, τώρα!

Οι ακραίοι φιλελεύθεροι και τα ιδεολογικά τους κόπρανα, προς το παρόν, κυριαρχούν στις Αμερικανικές ελίτ. Μην έχετε όμως την εντύπωση ότι ο Αμερικανικός λαός αρέσκεται με αυτή την κατάσταση — το ακριβώς αντίθετο: η εκλογή του Δονάλδου Τράμβιου, κόντρα σε όλο το στρατιωτικό-βιομηχανικό κατεστημένο το επιβεβαιώνει. Οι λόγοι γιγάντωσης αυτού του —ιστορικά πρωτόγνωρου— ακραίου φιλελευθερισμού που έχει εκχυδαΐσει τα πάντα, είναι δύο: αφενός, τα 71 χρόνια καπιταλιστικής ειρήνης που συνέβαλαν σε μια τρυφηλή ζωή η οποία έχει ηθικά διαβρώσει την δυτική κοινωνία, και αφετέρου, η έλλειψη διεθνούς ιδεολογικού ανταγωνισμού μετά την πτώση του λεγόμενου υπαρκτού σοσιαλισμού. Ουδείς άνθρωπος μπορεί να ζήσει ισορροπημένα σε ένα αέναο παρόν οικονομίας και τεχνολογίας, όπως δείχνουν τα στατιστικά στοιχεία των ψυχικά νοσούντων: 1 στους 5 Αμερικανούς νοσούν. Στους Βρετανούς νοσούν: 1 στους 4.

Με την σειρά τους, οι ετερόφωτες Ευρωπαϊκές ελίτ έχουν υιοθετήσει άκριτα όλη αυτή την υπερφιλελεύθερη ρητορεία και έχουν φέρει την ΕΕ στο χείλος της διάλυσης. Το αδιανόητο: η Ευρωπαϊκή αριστερά —ιδεολογικά αμήχανη και διανοητικά αναδιπλωμένη— έχοντας απεμπολήσει την ταξική της ρητορική, έχει υιοθετήσει και αυτή την ακραία φιλελεύθερη ρητορεία, κυρίως των κοινωνικών θέσεων, για να «παραμείνει στο κόλπο». Δημιουργώντας έτσι ένα τεράστιο χάσμα μεταξύ απλού κόσμου και πολιτικής ελίτ.

Ο εχθρός της ελευθερίας της έκφρασης έρχεται πάντα ντυμένος αστραφτερά και ως φίλος που κομίζει το νέο: όπως ερχόταν ο φασισμός, ο ναζισμός και ο κομμουνισμός στις μέρες τους, μιας και έχει μπει ταφόπλακα στις συγκεκριμένες ιδεολογίες. Ποιοι είναι αυτοί που έρχονται ως φίλοι κομίζοντας το νέο και έχουν τεράστια υποστήριξη με το μέρος τους; Οι φιλελέδες. Μην τους υποτιμάτε, είναι λάθος! Γνωρίζουμε πλέον καλά, αφενός, το πως αντιλαμβάνονται τον άνθρωπο: α-νέραστο, α-νόητο, «sex and the city» τύπο και, αφετέρου, την δυστοπία που οραματίζονται: του ελέγχου της σκέψης μέσω της πολιτικής ορθότητας· και του λόγου μέσω των πλήρως ελεγχόμενων ΜΜΕ και κάποιου «αντιρατσιστικού» νόμου.

Αυτοί είναι το νέο αυγό του φιδιού· ενός νέου πολύ πιο επικίνδυνου είδους φιδιού.

6 σχόλια στο “Σε τι διαφέρουν φιλελεύθεροι και φιλελέδες;”

  1. Είμαστε πλέον έρμαια των κάθε είδους πολιτικών ,εξαθλιωμένοι οικονομικά,εξοντωμενοι φυσικά ,κουρασμένοι από πληροφορίες (τσουναμι πληροφοριων ,αριθμοί,αριθμοι,αριθμοι…)και έλλειψη γνωσης! Κανένας δεν δίνει όραμα στον κόσμο,ελπίδα ,κάτι… Ο σώζων εαυτόν σωθήτω! Προσωπικά δεν εμπιστεύομαι κανέναν,ΚΑΝΕΝΑΝ μηδενός εξαιρουμένου!

  2. Συγχρονα μεταλλαγμενα πολιτικα μορφωματα,η αν θελετε τους σημερινους φιλελεδες,τους γνωρισαμε τα τελευταια χρονια δυστυχως σαν υπαρκτα ατομα και οχι σαν προιον συγγραφικης φαντασιωσης.
    Ειναι ενα αποτελεσμα θαλεγα μιας διαστροφικης εξελιξης της πολιτικης σκεψης,που προερχεται απο βολεμενους ψευτοκουλτουριαρηδες ,που αμφισβητουν ολες τις παλιες αξιες που διδαχθηκαμε σαν παιδια και μαλιστα εχουν επιβληθει στην πολιτικη ζωη και εχουν εξαπλωθει στην κοινωνια μας,με την γνωστη φασιστικη νοοτροπια,μια και ειναι ο μονος τροπος για να επιβαλλουν τα συμφεροντα τους .
    Παλιες και πετυχημενες συνταγες ,ο τροπος εξαπλωσης τους,εχοντας μαστερ στην παραπλανηση και νουθεσια της μαζας,διαμεσου των ΜΜΕ και του αγαπημενου τους διαδικτυου.
    Το θεμα ομως δεν ειναι η διαπιστωση οτι ηρθαν για να μεινουν,αλλα πως μπορεις να εξαλλειψεις αυτα τα παρασιτα,απο το να βρισκουν συνεχως νεους ξενιστες και να διατηρουν την βιωσιμοτητα τους,αντι να υπαρχει εστω καποια μορφη αντιστασης απο την κοινωνια που ζει σε ΜΑΤΡΙΞ…

    1. Θα συμφωνήσω μαζί σας. Πρόκειται για ανερμάτιστους και αστοιχείωτους στην ουσία ψευτοκουλτουριάρηδες, που έχουν αναγάγει την ψευτοκουλτούρα τους σε ένα ειδος πολιτικής ιδεολογίας. Εξαπατούν, όπως ακριβώς εχει εξαπατηθεί ο κόσμος που πίστεψε στον ναζισμό και τον κομμουνισμό.

  3. Πολύ ενδιαφέρον άρθρο. ΄Ακουγα να λένε πως ο τάδε είναι φιλελές και δεν καταλάβαινα την σημασία του όρου. Τώρα με την δική σας συμβολή, ξεκαθάρισε η έννοια, και σε ποια χαρακτηριστικά γνωρίσματα και απόψεις αποδίδουμε σε κάποιον τον όρο. Σας ευχαριστούμε.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.