Κοινωνικά δίκτυα: τα καθάρια νερά της μοναξιάς

Τα κοινωνικά δίκτυα είναι ένα παράθυρο στον κόσμο, μας φέρνουν σε επαφή με ανθρώπους που δεν θα συναντούσαμε ποτέ στην προσωπική μας ζωή, κυρίως για λόγους ταξικούς. Οι άντρες, που υπηρετήσαμε την θητεία μας, το καταλαβαίνουμε καλύτερα αυτό και το εκτιμάμε πολύ ως εμπειρία: μόνο στον στρατό αντιλαμβάνεσαι την φύση της κοινωνίας που ζεις και η οποία έχει ελάχιστη σχέση με το προσωπικό και επαγγελματικό περιβάλλον σου. Η πολιτική σκέψη απαιτεί διασπορά ταξικών εμπειριών. Τα social media βρίσκονται κάπου μεταξύ άμεσου περιβάλλοντος και στρατού. Πολύ σημαντικό από δημοκρατική άποψη, αποτελεί τομή στην πολιτική σκέψη και ήδη άρχισαν οι σημαντικές πολιτικές επιπτώσεις διεθνώς.

Η σημαντικότερη όλων είναι η κατακρήμνιση της δήθεν ιδεολογικής δημοφιλίας μιας «Liberal Elite», η οποία κυριαρχεί με δυστοπικό τρόπο σε όλα τα «ανεξάρτητα» δυτικά ΜΜΕ. Πολλοί δεν τολμάνε να την πούνε έτσι, ειδικά δημόσια πρόσωπα, γιατί κινδυνεύουν με βίαιη έξωση από την δημόσια ζωή. Αντ’ αυτού χρησιμοποιούν ακίνδυνα ονόματα όπως «νεοφιλελευθερισμός» ή «χρηματοπιστωτισμός», τα οποία όμως έχουν μια στενή οικονομική διάσταση. Για αυτό και γίνονται ανεκτά από την «Liberal Elite»· δηλαδή τους ακραίους φιλελεύθερους των τελευταίων 30 χρόνων μιας διεθνούς νομενκλατούρας που σφετερίζεται την ιδεολογία του φιλελευθερισμού. Αυτό που τους ενδιαφέρει δεν είναι τόσο τα οικονομικά, όσο τα κοινωνικά δικαιώματα. Διότι οι επιδιώξεις τους είναι ξεκάθαρα μεταφυσικές: μια ειρηνική κοινωνία μετα-ανθρώπων· αν-έραστων, α-νόητων, «sex and the city» τύπων, χωρίς εθνική ή ταξική συνείδηση, οι οποίοι θα διάγουν ένα απολιτίκ βίο και δεν θα έχουν κανένα λόγο να αγωνίζονται για κάτι άλλο πέραν του να πληρώνουν λογαριασμούς. Ο μετα-άνθρωπος είναι πρώτα και κύρια άκαρδος· ένας τύπος ανθρώπου που δεν έχει υπάρξει ποτέ. Όλα δείχνουν ότι η Δύση θα ξεπεράσει και την τρίτη κοινωνική ουτοπία της «Liberal Elite» —μετά τους ναζί και τους κομμουνιστές— και θα οδηγηθούμε σε μια δυτική αναγέννηση, δηλαδή επανελληνοποίηση της Δύσης.

Τα κοινωνικά δίκτυα σκοτώνουν την αληθοφοβική «Liberal Elite» γιατί είναι ένα γυμναστήριο της καρδιάς: μας προτρέπει να εκφραστούμε ελεύθερα. Επειδή μόνο οι ανείπωτες ιστορίες και οι μύχιες σκέψεις, που έρχονται σε σύγκρουση με τα αισθήματά μας (φόβο, αμηχανία, δισταγμό), αναγνωρίζονται ως άξιες ανάγνωσης — αλλιώς κατατάσσονται κάπου μεταξύ της σιωπής και του τίποτα. Τις δυνατές αυτές σκέψεις, ενστικτωδώς, οι άλλοι τις ξέρουν· όταν τις δουν τις αναγνωρίζουν ως δικές τους και ταυτίζονται. Για αυτό, καλό είναι να γράφουμε μια ανάρτηση όπως κάνουμε έρωτα: να μην ανησυχούμε για τον οργασμό (Likes), απλά να επικεντρώνουμε στην διαδικασία. Ενώ μετά τα Likes θα αισθανόμαστε πάντα άδειοι και ταυτόχρονα λυπημένοι και χαρούμενοι, όπως ακριβώς στον έρωτα. Όσοι δίνουν δύσκολα Like, δεν θέλουν να δίνουν χαρά και το ξέρουν· είναι το ίδιο τσιγκούνηδες σε όλα.

Οι καιροί απαιτούν να τολμήσουμε, λιγότερο και περισσότερο εγγράμματοι, να γράψουμε την αλήθεια μας (εδώ κάθονται και την γράφουν «συγγραφείς» που δεν σηκώθηκαν ποτέ να ζήσουν!). Όπως μας είπε ο Καζατζάκης: μην καταδέχεσαι να ρωτάς· «Θα νικήσουμε; Θα νικηθούμε;» Πολέμα! Εκφράζοντας ανοικτά τις συγκρουσιακές σκέψεις μας θα αρθούμε πάνω από τις ιδέες του καιρού μας· θα αντιπαρέλθουμε το επιβαλλόμενο χάος («στερεότυπα» γαρ) στο μυαλό μας από τα ΜΜΕ· και θα οξύνουμε την διαίσθησή μας στην αντίληψη της αλήθειας.

Η αλήθεια βγαίνει μόνον μέσ’ από τα καθάρια νερά της μοναξιάς· κι η μοναξιά του πληκτρολόγιου είναι από τις πιο μεγάλες.

17-5-2017 / 301 12 113

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.