Ευθύνη: η δίδυμη αδελφή της θηλυκότητας

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΒΑΛΕΝΤΙΝΟΥ
 
Ευθυνόφοβε νέε,
Μιας και σήμερα είναι του Αγίου Βαλεντίνου και θα βγεις να το γιορτάσεις με την κοπελιά σου, θέλω να σου μεταφέρω λίγη από την εμπειρία μου (η οποία, δυστυχώς, δεν είναι αποτέλεσμα ευφυΐας, αλλά λαθών). Κατ’ αρχήν, εμείς ερωτευόμαστε με το μάτι, οι γυναίκες με το αυτί· και ως γνωστόν το μάτι ξεγελιέται πιο εύκολα από το αυτί. Επειδή γεμίσαμε στρατιές ανεύθυνων, να σου πω πως άλλη η ευθύνη του άντρα σε μια σχέση και άλλη της γυναίκας.

 
Δεν είναι δική σου ευθύνη να σου αρέσει, είναι δική της — δική σου ευθύνη είναι να αντιμετωπίζεις με θάρρος την ζωή, την προσωπική και την επαγγελματική (λ.χ. να την παντρευτείς ή να επενδύσεις σε κάτι). Το ό,τι σου αρέσει είναι πολύ μεγάλη εξουσία —και το ξέρει!—, όπως επίσης ξέρει πως κάθε εξουσία έχει πάντα ως δίδυμη αδελφή την ευθύνη. Αν διαπιστώσεις πως η θηλυκότητά της δεν συνοδεύεται από αντίστοιχη αίσθηση ευθύνης είναι πουτάνα: την πηδάς και την παρατάς, στην ψύχρα. Μετά για πληρωμή την πασάρεις στους φίλους σου.
 
Θα προχωρήσεις σε μόνιμη σχέση μαζί της μόνο αν θα την διάλεγες για φίλο, αν ήταν άντρας. Αν μάλιστα διαπιστώσεις ότι είναι και άξια θυγατέρα, τότε την παντρεύεσαι αμέσως, εδώ και τώρα —χωρίς δεύτερη σκέψη!— με παπά και με κουμπάρο — αλλιώς θα καταλήξεις αργότερα —φευ!— με καμιά απελπισμένη. Όσα περισσότερα επιχειρήματα του τύπου «1 το λάδι, 2 το ξίδι, 3 το λαδόξιδο» επικαλεστείς, τόσο πιο ευθυνόφοβος είσαι.
 
Και αγαπημένε νέε, όσο πιο ευθυνόφοβος είσαι, τόσο πιο γέρος είσαι.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *